POSEJDON

Wolfgang Petersen zadbał o najmniejszy szczegół, a by mieć czyste sumienie, postawił nacisk na fabułę, nie zaś na stronę techniczną, która wprawdzie zapiera dech w piersi. Gwiazdą filmu jest Kurt Russell, hollywoodzki weteran, który ostatnio zgarnia coraz to smakowitsze role wymagające sporej dawki talentu. Jeszcze nie tak dawno temu, jako brudny glina Eldon Perry, zabłysnął w korytarzu wiodącym starszy i wyczerpany już rocznik do pokoiku zwanego "przeszłością". Snake Plisske podźwignął się jednak z kolan udowadniając niewiarkom, że emeryci też potrafią. Policja w reżyserii Rona Sheltona przywróciła mu dawne światło. Niespodziewane wejście, po wielu mniej ambitnych występach (3000 mil do Graceland, Sky High), niepewne oczekiwanie co do spełnienia obowiązków aktorskich, i wreszcie słowa pochwały z ust fanów.

Obok Kurta reżyser skompletował mniej znaną obsadę... nie rzucającą się zbytnio w oczy. Zobaczymy Kevina Dillona (The Doors), Josha Lucasa (Niedokończone życie, Niewidzialny), małego Jimmy'ego Bennetta (Firewall, Osaczony, Amityville) oraz Richarda Dreyfussa. Tego ostatniego nie trzeba chyba przedstawiać. W filmie nacisk położony jest, jak wspomniałem, na sposób opowiedzenia historii, a raczej dramatu, ludzi uwiązionych wewnątrz statku wywróconego do góry dnem. Morski żywioł, który swoimi falami, niczym ośmiornica mackami, skazał pasażerów na bezsensowną próbę ocalenia życia. Jak wydostać się z pudełka, gdy brak jest jakiegokolwiek wyjścia, a poza nim szaleje siła wyższa? Na co człowiek jest gotowy, gdy nie widzi przed sobą wybawienia, a jedynie zatracenie? W chwilach zagrożenia przyjmujemy jedną z dwóch możliwych postaw. Możemy się poddać; zwiesić głowę, czekać na nieuniknione. Bo "czyż mrówka rzucona na szyny może walczyć z pociągiem nadchodzącym w pędzie?" (Koniec wieku XIX, K. P. Tetmajer). Drugie wyjście to depseracka walka o przetrwanie, której rezultatu choć nie znamy, jest naszą ostatnią szansą. Szansą na pokonanie przeznaczenia. I tu trafiła kosa na kamień. Czy woda złamie Kurta Russella?

Najnowsza produkcja z kuźni Warner Bros kierowana jest do miłośników kina katastroficznego, a także do tych, dla których liczy się porządnie opowiedziana historia pełna dramatyzmu i niepewności. Film stawia wiele pytań, na które odpowiedzi nie są łatwe. Należy je szukać w głębi nas. Petersen zatroszczył się o to, by czas spędzony w kinie nie był stracony. Podobnie jak literackie bajki Ignacego Krasickeigo (Przyjaciele, Mądry i głupi), tak Posejdon jest czystą rozrywką, ale i nauką z człowieczeństwa. Uważaj, nadchodzi fala!